فرزند او ابو اسحاق ابراهيم بن اسمعيل الصفار « 1 » المعروف بالزاهد الصفار رحمه الله ، او نيز عالم و عامل و عابد بود ، مثل والد خود و با ملوك و سلاطين آنچه حق بودى گفتى و باك نداشتى ، سلطان سنجر « 2 » او را به مرو برد و آنجا ساكن گردانيد ، بنابر مصلحت ولايت ماوراء النهر اما وفات حضرت او ببخاراست ، و فرزند او ابو الحامد حماد بن ابراهيم الصفار رحمه اللّه ، امام جامع بخارا بود ، و او نيز عالم ، عامل ، محدث بود ، هر صباح جمعه در جامع بخارا املاء حديث فرمودى . ديگر در جانب شمال شهر در قريهء سفكردر مزار پرانوار شيخ عالم محدث صاحب الولاية و الكرامة خواجه ابو حفص صغير سفكردرى « 3 » است رحمه اللّه ، بزرگى ميگويد : چند شب به چشم سر ديدم كه نور از تربت او بر مثال مناره برميآيد چنان كه نور ، چشم مرا طمس ميكرد « 4 » و امام زاهد ابو المعين ميمون بن محمد بن المكحولى النسفى رحمه اللّه « 5 » در كتاب الاتمام اتمام الاهتمام چنين نقل مىكند كه : كان الامام ابو حفص الصغير رحمه الله يذهب « 6 » الى درس الامام عبد الله

--> ( 1 ) - ابو اسحاق ابراهيم بن اسمعيل بن احمد بن اسحاق بن شيث الانصارى الوايلى البخارى الحنفى الصفار ( 460 - 534 ) از تصانيف اوست : تلخيص الزاهد ، تلخيص الادلة لقواعد التوحيد ، صك الجنة ( فارسى ) ، كتاب السنة و الجماعة . « هدية العارفين ج 1 ص 9 » ( 2 ) - ناصر الدين ابو الحارث احمد بن سنجر بن ملكشاه ( 511 - 552 ) . « معجم الانساب » مادهء تاريخ فوتش را چنين يافته‌اند : جهاندار سنجر كه در باغ ملك * سرافراز بودى بكردار سرو چو در مرو بودى ، در آنجا نماند * بجو سال فوت وى از « شاه مرو » « تاريخ نگارستان ص 161 » ( 3 ) - ابو عبد اللّه محمد بن احمد بن حفص بن زبرقان البخارى الحنفى ، متوفى در سنهء 264 ، اوراست : كتاب الاهواء و الاختلاف و الرد على اللفظية ، مقدمة الفروع . « هديه ج 2 ص 17 » ( 4 ) - طمس ميكرد : اصطلاحا يعنى خيره ميساخت . ( 5 ) - متوفى در سنهء 508 ، « هدية العارفين ج 2 ص 487 » ( 6 ) - اصل : سيذهب .